موفّق ( 1299 ) مهندس نصرت اللّه اربابى ، فرزند ارباب على ، در سال 1299 هجرى شمسى در بيدگل كاشان از مادر زاد ، تحصيلات ابتدايى را در آران و دورهء دبيرستان را در كاشان به پاى برد ، آنگاه به دانشكدهء كشاورزى راه يافت و در سال 1324 شمسى از دانشكدهء كشاورزى كرج فارغ التحصيل شد . اربابى پس از خاتمهء تحصيلات مدّت سه سال به طور آزاد كار كشاورزى انجام داد ، ازآن‌پس به استخدام آموزش و پرورش درآمد و چند سال مديريت آموزشگاههاى روستايى ورامين و بازرسى مدارس روستايى را عهده‌دار بود . در سال 1334 به بنگاه عمران منتقل و به كاشان اعزام گرديد و پس از دو سال خدمت به سمت رئيس عمران استان آذربايجان شرقى منصوب و مشغول به كار شد . سپس به وزارت كشور انتقال يافت و مدت دو سال فرماندار مرند و سه سال و نيم فرماندار اردبيل و سه سال و نيم معاون استاندار آذربايجان غربى و فرماندار اروميه ( رضاييه ) بود و پس از سه سال به سمت رياست هيئت نظارت وزارت كشور با عنوان معاونت استاندارى گيلان منصوب گرديد و در سال 1356 پس از سى و دو سال خدمت بنا به تقاضاى شخصى بازنشسته گرديد . اربابى از سال 1316 كار شعر و شاعرى را آغاز كرد و از محضر استادانى چون راوندى و حسينعلى منشى و نظام وفا در شعر بهره‌مند گرديد و زمانى كه در تبريز به كار اشتغال داشت ، با استاد شهريار و بيرياى گيلانى و جلال اعتمادى درآميخت و از مصاحبت آنان كسب فيض كرد . اربابى در انواع شعر طبع‌آزمايى كرد و در آغاز اربابى و بعد مهندس و آنگاه موفق تخلص نمود . دو اثر از خود به‌جا گذاشت ، يكى به نام " پند صالح " ( صالحنامه ) ، و ديگرى